Column Gezondheid Lyme Persoonlijk

Een brief aan Lyme

1 februari 2016

Beste Lyme,

We kennen elkaar al lang. Tien jaar alweer. We zijn samen opgegroeid. Jij was erbij toen ik een hoge Citoscore haalde in groep 8. Jij was erbij toen ik met knikkende knietjes brugpieper werd. Jij was bij mijn eerste date, mijn eerste kus, mijn eerste vriendje. Toen ik Cum Laude mijn Propedeuse haalde, jij was erbij. We hebben samen veel meegemaakt. Jij zorgde ervoor dat ik netjes leefde. Uit tot 4 uur s’ nachts? Nee, door jou lag ik vroeg in mijn bed. Een hele dag winkelen? Nee, jij was het na één winkel al zat.

Met de jaren kregen we meer contact. Eerst waren we vage kennissen. Maar steeds meer groeiden we naar elkaar toe. Jij liet mij weten dat ik alles voor je was. Je kon niet meer zonder mij. Ik voelde mij gevleid. Jij had mij uitgekozen. Je wilde alleen mij.

Maar onze relatie begint mij dwars te zitten. Zijn de rollen wel eerlijk verdeeld? Een vriendschap komt van twee kanten. Zo voelt het niet voor mij. Jij neemt en ik moet alsmaar geven. Jij dramt altijd je zin door. Als je geen zin hebt op erop uit te gaan, dan gaan we niet. Jij laat je niet overhalen. Ook al weet je hoe groot plezier je mij ermee doet.

Jij bent hebberig. Je wilt mij voor je alleen. Ik mag geen anderen in mijn leven hebben. Die zie jij als een bedreiging. Komt er iemand langs, dan zit jij er altijd bij. Soms moet ik zelfs mijn bezoek afzeggen. Jij hebt namelijk geen zin. En als ik niet naar je luister, laat je mij boeten. Zo zorg je ervoor dat ik de volgende keer wel doe wat jij zegt.

Jij hebt veel aandacht nodig. 24/7 ben je bij me. Je wijkt niet van mijn zijde. Geen minuut kan je zonder mij. Ik probeer je soms af te schudden. Altijd zonder succes. Je hebt mij altijd door. Houdt mij nauwgezet in de gaten. Je bent er altijd.

Lyme, ik ben het zat. Je verstikt me. De laatste weken heb ik geprobeerd het contact te verbreken. Ik probeer je op jouw gevoelige plek te raken. Dat viel niet goed. Jij bent boos. Zeg maar gerust woedend. Hoe kan ik jou dat aan doen? Na al die jaren samen.

In plaats van mij ruimte te geven, kom je nog vaker langs. Op onverwachte momenten duik je op. Denk ik eindelijk rust te hebben. Nee hoor, daar ben je weer. Soms heb ik spijt. Had ik je niet zo hard aan moeten pakken? Was je dan rustiger geweest? Liet je mij dan wel meer mijn gang gaan?

Maar daar is het te laat voor. Ik zet door. Je hebt je ware gezicht laten zien. Bevalt mij helemaal niet. Er is geen weg terug. Jij moet verdwijnen. Ik trek het niet meer. Ik hoef jou nooit meer te zien. Laat me met rust. Het spijt me Lyme, onze relatie is voorbij.

Groet,
Anke

You Might Also Like

12 comments

  • Reply Yara ter Haar 1 februari 2016 at 11:44

    Hoi Anke,

    Mooie en treffende brief! Ik schrok toen ik las dat je chronisch ziek was.. Ik hoop dat het snel beter gaat en dat je weer alles op kan pakken wat je ooit nog wil gaan bereiken en waar je van droomt!

    Liefs,
    Yara

    • Reply AnkevandenBos 1 februari 2016 at 11:58

      Hee Yara, wat een onzettend lieve reactie. Dankjewel! Ik heb jou al lang niet gesproken. Hoe gaat het met jou? xx

      • Reply Yara ter Haar 1 februari 2016 at 15:49

        Met mij gaat het goed! Inmiddels woon ik samen, ben ik afgestudeerd en werk ik al weer bijna 7 maanden. Hoe lang is je behandeltraject nog of hoe ziet überhaupt de toekomst eruit qua behandelingen en verbetering? X

  • Reply Johanneke 2 februari 2016 at 00:56

    Hele goede brief, ben er stil van…

  • Reply Tiffany 29 maart 2016 at 20:20

    Wauw, indrukwekkend geschreven. Ik maak me soms ook zorgen of ik misschien lyme heb, wat waren jouw klachten in het begin van je ziekteverloop?

    • Reply Anke van den Bos 30 maart 2016 at 14:49

      Dankjewel Tiffany. Bij mij is het begonnen met pfeiffer op mijn 11e. Wanneer ik precies Lyme heb gekregen, weet ik niet. Kan mij niet goed een teek herinneren. In het begin was het vooral de vermoeidheid. Moe, sloom en slap. Maar sinds 3 jaar vind ik de pijn het ergste. Hoofdpijn, zere armen, benen, handen en voeten. Altijd, heb constant pijn. Geen pijnstiller die helpt. Ook heb ik temperatuurverschillen. Soms heb ik het heel koud, dan zweet ik weer peentjes. Heel gek. Verder heb ik last van geluid en fel licht. Daar had ik vroeger geen last van. Pff best een lijstje hè. Wat zijn jouw klachten?

  • Reply Een brief aan... - hies 11 april 2016 at 23:11

    […] Ps. wil je de brief van Anke ook lezen? klik dan hier […]

  • Reply Heidi van ginkel 13 mei 2016 at 19:48

    Hoi Anke,
    wat heb je het mooi verwoord in de brief!
    Mijn zoontje van bijna zes heeft het ook en dat vind ik al heftig, altijd pijn en enorm moe .
    ben nu ook gelukkig terecht gekomen bij mecebi!!!!
    Hoelang ben jij nu in behandeling?
    Heel veel sterkte met alles!
    Groetjes Heidi

  • Reply AnkevandenBos 14 mei 2016 at 10:59

    Hee Heidi, dankjewel! 6 jaar, wat jong nog. Hoe lang is hij nu bij Mecebi? Ik ben begonnen in juli 2014. Dus ik zit er al ruim 1 1/2 jaar. Ik had naast Lyme nog een hele lijst aan ziektemakers. Die zijn allemaal weg en ik merk dat mijn weerstand sindsdien verbeterd is. Nu nog helemaal af van die stomme Lyme 😉
    Dankje! Jij en je zoontje ook!

    • Reply Heidi van ginkel 3 juli 2016 at 23:12

      Hij is begin dit jaar begonnen, en heeft ook idd een hele lijst aan ziektemakers erbij die zijn ze eerst aan het behandelen! de energie gaat gelukkig nu beter maar we hebben nog een lange weg tegaan.
      Wist niet dat lyme zoveel gevolgen had. wat een vreselijke ziekte
      sterkte met alles!!

      • Reply AnkevandenBos 12 juli 2016 at 19:25

        Ja vaak komt Lyme niet alleen. En vaak ook te maken met een slechte weerstand. Fijn dat hij iets meer energie heeft. Hopelijk is dat het begin. Ja poee hele lange weg. Ik ben precies 2 jaar geleden begonnen bij Mecebi en merk nu eindelijk vooruitgang. Steeds wat stapjes vooruit 🙂

    Geef een reactie