Gezondheid Lyme Persoonlijk

Gezondheidsupdate #7: laatste behandeling

13 september 2016

Deze post stond al een paar weken in mijn concepten. Eigenlijk wilde ik hem al eerder plaatsen. Ik heb super goed nieuws. Dat wil ik natuurlijk meteen met iedereen delen. Alleen de afgelopen weken waren een beetje vreemd. Grote pieken en diepe dalen. De twijfel sloeg daardoor toe. Maar vandaag deel ik het met je.

Twee weken terug ging ik samen met mijn pa richting Mecebi. Ik voelde mij aardig goed (dat is mega positief! šŸ˜‰ ). Blij vertelde ik aan mijn behandelaar hoe goed het de afgelopen tijd ging. Zo heb ik gefietst, ben ik begonnen met mijn scriptie en lig ā€™s ik middags minder lang op bed. Ze was helemaal blij voor mij. Dit gaat de goede kant op. Eindelijk!

De stappen van de behandeling zijn klaar. Ik heb alle 8 stappen plus de Lyme-stap doorlopen. De afgelopenĀ wekenĀ ging ik naar Mecebi voor controle en ondersteuning van mijn immuunsysteem. Toen was ik eigenlijk al klaar, maar dat besefte ik nog niet helemaal. Twee weken terug ook nog niet. Ik stond ook even perplex toen mijn behandelaar zei datĀ mijn behandeling klaar is. Dat ik pas over een half jaar terug hoef te komen. Dat het nu tijd is om te herstellen en aan te sterken.

Ik sprong een gat in de lucht, dat verwacht je vast. Maar eigenlijk was ik helemaal niet zo opgelucht. Angst en onzekerheid kwamen juist omhoog borrelen. Geen behandeling, nu moet ik het helemaal zelf doen. Ga ik verder herstellen? Word ik ooit gezond? Wat als het misgaat? Tuurlijk weet ik dat ik er nu niet opeensĀ alleen voor sta. Als het echt misgaat dan kan ik altijd langskomen. Met een dubbel gevoel gafĀ mijn behandelaar een hand. ā€˜Tot over een half jaarā€™.Ā 

ā€¦ tot over een week. Nog geen week later zat ik namelijk weer in de stoel. Een flinke terugval. Ineens voelde ik mij weer vanouds beroerd en had ik helse pijn. Echt zo ziek als maanden terug. Ik heb de dagen grotendeels in bed door moeten brengen. Man dit heb ik absoluut niet gemist. Ik schrok ervan hoe snel je weer zo af kon takelen. Ik ben sterker geworden en heb meer kracht, maar dat was plots helemaal verdwenen. Slap, sloom en vreselijk uitgeput. Eng!

Gelukkig was deze terugval tijdelijk. Het heeft een kleine week geduurd. Op dat moment weet je dat niet en dat is emotioneel zwaar. Die angst voor een terugval blijft. Ik vertrouw mijn lichaam voor geen meter. Logisch. Maar gelukkig heb ik weer een paar goede dagen gehad en kan ik weer vooruit kijken. En hopelijk blijf ik nu wel een tijdje weg bij Mecebi.

Dus mijn grote nieuws: ik heb mijn laatste behandeling gehad. Bizar idee. Ik heb ruim 2 jaar bij Mecebi gezeten. Ik durf nog niet helemaal blij te zijn. Niet gek als je ziet wat er vorige week gebeurde. En ik voel mij ook nog niet gezond. Dat maakt het ook een beetje surrealistisch. Behandeling klaar = gezond, dat verwacht je. Maar zo is het niet. Ik voel mij helaas echt nog ziek. Mijn lichaam heeft tijd nodig om te herstellen. Dat kan maanden, misschien zelfs jaren duren.
Geduld… (niet mijn sterkste eigenschap šŸ˜‰ )patience-wallpaper-wall-quotes-1397373406gn84k

xx anke

 

You Might Also Like

5 comments

  • Reply Saar 13 september 2016 at 22:57

    Zo vervelend, die pieken en dalen. Het is logisch dat je je wat wanhopig voelde bij de terugval. Hopelijk gaat het nu stilletjes aan beter gaan…

    • Reply Anke van den Bos 14 september 2016 at 17:25

      Dankje Saar voor je berichtje. Ja zo’n terugval is echt eng. Helemaal omdat je niet weet of het blijvend is of tijdelijk. Gelukkig het laatste. Dankjewel (L)

  • Reply Gezondheidsupdate #8: herstel gaat verder 15 oktober 2016 at 14:51

    […] een maandje geleden plaatste ik een gezondheidsupdate. Eentje met groot nieuws: mijn laatste behandeling! In die post vertelde ik over mijn dubbele gevoel. Aan de ene kant blij, want na 2 jaar zware […]

  • Reply Lichtpuntjes voor 2016 30 december 2016 at 19:47

    […] het allemaal weer opnieuw. Grote lichtpuntjes, zoals mijn vakantie, inschrijven voor studie, laatste behandeling en mijn bedelarmband vol. Kleine lichtpuntjes, zoals een knuffel van mijn hondje of een lekkere […]

  • Reply Terugblikken op 2016 31 januari 2017 at 19:40

    […] begin met het beste van dit jaar: mijn laatste behandeling bij Mecebi gehad. Na ruim 2 jaar ben ik eindelijk klaar. Het was zwaar, heftig en jeetje er leek geen einde […]

  • Geef een reactie