Gezondheid Lyme Persoonlijk

Gezondheidsupdate #9: Ups & Downs

7 december 2016

Ooo lichaam van mij, wat ben je toch eigenwijs!
Je vliegt alle kanten op. Heb geen idee wat ik van jou kan verwachten.

vastleggen-in-volledig-scherm-6-12-2016-193317-bmp

In oktober heb ik voor het laatst een gezondheidspost geplaats. Ik las hem net even terug. Een glimlach verscheen op mijn gezicht. Wat was die positief!

Helaas is deze ietsje minder blij. Ik heb rare weken achter de rug. Mijn lichaam is op hol. Ik snap er niks van. Het verschil tussen de goede en slechte dagen is enorm. Op zo’n goede dag kan ik een stuk wandelen met mijn hond, 20 minuten yoga, koffie drinken met vrienden of zelfs erop uit (niet allemaal op 1 dag natuurlijk πŸ˜‰ ). Maar die slechte dagen, oh my! Β Die dagen zijn heftig.

Elke ochtend is het weer een verassing. Heb ik geluk? Of krijg ik vandaag een bak ellende over mij heen? Ik kom daar altijd snel genoeg achter. Een bonkend hoofd, stekende pijn in mijn benen en ik weet genoeg. Toch probeer ik er dan nog het beste van te maken. In de hoop dat het wel wegebt. Heel soms wel, meestal niet. Nee het moment dat ik mijn ogen opendoe, weet ik wat voor dag er voor mij in het verschiet ligt.

Ik vind het lastig om te gaan met die grote verschillen. Vooral de onzekerheid vind ik killing. Ik weet totaal niet waar ik aan toe ben. Dat gaat echt in je hoofd zitten. Op goede dagen ben ik een stuiterend ei, op slechte dagen ben ik miss grumpy. Niet alleen mijn lichaam vliegt alle kanten op, mijn stemming doet gezellig mee. Man soms word ik gewoon gek van mezelf. Arme vrienden en familie. Sorry!

De vooruitgang is er zeker. Vergeleken met een jaar terug zie ik grote verschillen. Daar ben ik zΓ³Γ³Γ³ blij mee. Maar het gaat me gewoon veel te langzaam. Ik wil niet meer ziek zijn. Ik wil nΓΊ beter zijn! Maar zo werkt het niet. Ik weet het herstellen lang kan duren. Dat is mij vaak genoeg verteld. Maar wanneer je het zelf mee maakt, zorgt het toch voor veel twijfel en onzekerheid. Word ik ooit beter? Hoe lang zal het duren? Wat kan ik wel en wat niet?

Ik voel me soms ook schuldig dat ik zo denk. β€˜Ik ga vooruit. loop toch niet zo te zeuren’, denk ik dan. Er zijn zo veel Lymies die midden in hun behandeling zijn. Die met meneertje Herxheimer in bed liggen. Maar ik lieg als ik zeg dat ik alleen maar blij en happy ben. Zo ziet het er misschien van de buitenkant uit, maar zo is het helaas niet. Mijn strijd is nog niet voorbij. Ik zit er nog middenin. Soms heb ik van die fijne momenten. Dan voel ik mij weer eventjes β€˜normaal’. Maar met een slechte dag wordt ik weer met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik ben niet gezond.

Ik typ dit nadat ik een paar slechte dagen heb gehad. Deze post is daarom misschien niet zo blij en sprankelend. Grote kans dat ik na een paar goede dagen positiever denk. Had ik al gezegd dat mijn emoties alle kanten op vliegen πŸ˜› ? Maar het is denk ik goed dat ik deze post en niet de happy versie. Ik wil eerlijk zijn. En dit hoort erbij.

Ziek-zijn is gewoon echt heftig. Herken jij dit?

xx anke

quote2

You Might Also Like

2 comments

  • Reply Sofie 22 februari 2017 at 11:21

    Hoi Anke! Wat is je verhaal herkenbaar voor me. En deze post ook :-). Het is niet omdat anderen misschien nog zieker zijn dat jij geen recht hebt om ook te balen dat je ook ziek bent. Ik snap het gevoel wel, in vergelijking met vele andere lymies ben ik momenteel een stuk beter. Maar in vergelijking met gezonde mensen ben ik heel erg ziek. Dus ja. Het is maar hoe je het bekijkt. Ik hoop dat je je inmiddels al wat beter voelt. Ik ga je blijven volgen!

    • Reply Anke van den Bos 22 februari 2017 at 14:23

      Hoi Sofie, bedankt voor je lieve reactie! Ja vergelijken met anderen is tricky. Ook vergelijken met jezelf is soms lastig, want verschil in dagen kan zo groot zijn. Leuk dat je mij wilt volgen! xx

    Geef een reactie